Last sat, we had our biggest hmm ambot di man to fight kay wala man mi nag-away jud. Wala gani ko kasabot ngano to’, murag kog mabuang og sabot sa isa ka butang na dili nako masabtan og dili man pud ginapasabot sa ako. Lami kaau pasakitan akong sarili og todo pero unsa may makuha nako ana, ginatagaan lang nako og rason na maguol ang mga tao sa akong palibot and besides naa koy tao na gipromisan na ampingan, kung ma baldado ko tungod sa akong pagpasakit sa akong sarili, ako ra pud nag break sa akong promise sa iya, dili na nuon nako xa maampingan.
is there anything i can do to stop myself from crying? wala. I hate the fact na pag mag wild xa, Wala ko kabalo asa ko mulugar, akong mga lihok puro sipyat, uyab ko nya pero dili nako xa ma tame sa kainit sa iyang ulo. And I am left standing in one corner, looking at him and crying. wALA KOY MAHIMO. Hay… makafrustrate. Tas inig hilak nako, musamot init iyang ulo kay dili ko nya gusto makita na naga hilak pero unsaon taman di man mapugngan. Stubborn ko pag abot sa laing butang pero pag abot sa iya vulnerable kaau ko na mag collapse emotionally.. ay gugma!
Never had i felt anger for his acts. Bisan kanus-a wala ko nasuko nga ana xa, kay dawat nako xa. Og padayon ko naga asa na one day, we could settle things, ma tame nako iyang temper og unta magpa tame pud xa. Dili ko gusto mu give up, dili ko gusto maundang ni tanan, dili ko gusto mawala xa sa ako kay love kaau nako xa. Bahala na lang ng mga butang na nausab, kaya man guro nako dawaton ang mga pag-bag-o, basta lang iyang love dili mausab. Kung naa may rason kung ngano mulayo ko sa iya, that is dili na nako kaya makita na ginapasakitan nya iyang sarili. Usahay apil man tingali ko sa mga rason ngano nya na mahimo, mao usahay maisip nako kung wala guro ko cguro dili nya mapasakitan iyang sarili.
Karon lang man ko nakaexperience nga naay nag love sa ako og naa pud iyang prensence. Karon lang nako naexperience nga naay tao na concern sa ako all the time, karon lang nako naexperience nga naay naga express og love na bisan sa akong sarili pamilya wala nako nafeel. Isa ni sa mga rason nganong gamay’ng butang hilak daun ko kay dili ko gusto makita na naa xa sa kahimtang na dili maau. Unta makita nya na sakit kaau sa ako na makadungog na ginakapoy xa sa iyang kinabuhi, na gusto na nya mamatay, kung magsakit xa mura kog mabuang og isip kung unsa na iyang ginabati kay usahay muingon ok lang pero dili d i. Unta masabtan nya na better-half man ko nya, na kung unsa mahitabo sa iya apektado jud ko. Dili na pwede na xa lang makafeel sa iyang kasakit, nagsulod mi og relation, meaning tanan namong problema, kalipay, kasakit ginashare na namo sa isa’t-isa. Ana pa xa ngano daw nako hilakan na gamay ra man daw na butang, hay na lang bisan kanus-a wala jud xa nahimong gamay’ng butang para sako, big deal jud xa kay importante jud xa sa ako.
Ako nagatuo ko nga ang mga butang diri sa kalibutan dili naga last. Pero sukad mi nag uban, gibali nako akong tinuohan, this time naga asa ko na mag last ang mga butang. Mabuhi mi og dugay, mag uban mi hantod sa hantod og dili mawala ang gugma. Unta mag last ang akong kalipay na karon lang nako nafeel, na sa iya lang nako na feel.
“i didn’t know i was looking for love until i found you akong seth”
